"تو"

الف) سلام

ب) ۳
     /
     ۳
     /
     ۱
     ۳
     ۶
     ۹
     هجده سال تمام است از این ارقام می چکم. هجده قطره ی کامل...
     پنجشنبه بود...
     ساعت: شش و سی دقیقه ی بامداد، اینجا شیراز است...
                                                                                            و من
                                                                                                          اتفاق افتادم...
     .
     .
     .
     هجده قطره چکید...
     حالا ۳/۳/۱۳۸۷... تا نوزدهمی کجا بیفتد...

پ) یه مطلبی رو خیلی وقت پیش شنیدم جالب بود:
     یه شعر ژاپنی هست با موضوع "عشق" به این شرح:

     "تو"
    
     همین... کل شعر همینه...

ت) یه کمی بیشتر از یه ماه دیگه کنکور دارم و یه کمی کمتر از یه کمی دارم درس می خونم. امیدوارم 
     همین شیراز قبول بشم (کلی کار دارم اینجا...) برام دعا کنین.

ث) ایام فاطمیه رو هم تسلیت میگم و همچنین چهلم شهدای مظلوم واقعه ی بمب گذاری کانون
     رهپویان وصال شیراز.
     چند وقت پیش با چندتا از دوستان بحث داشتیم. می گفتن اینا شهید نیستن. می گفتن: شهید اونه
     که در راه یه آرمانی کشته بشه... اینا در راه آرمان کشته نشدن.
     اما من اولا مطمئن نیستم که تعریف "شهید" فقط و فقط همین باشه... از طرف دیگه کی گفته که اینا
     در راه آرمان کشته نشدن؟!! کاری ندارم که این آرمان رو کیا قبول دارن، کیا ندارن؟ چقدر صحیحه،
     چقدر غلطه؟ چقدر عمقیه چقدر سطحیه؟ چقدر ظاهریه چقدر باطنیه؟... اما به هرحال اونا آرمان
     داشتن... اون چیزی که از ظاهر بر میاد و ما میتونیم فقط روی اون قضاوت کنیم، اینه که آرمان اونا زنده
     نگه داشتن یاد عاشورا بوده و با دلایل خودشون راهی رو برای رسیدن به آرمان انتخاب کرده بودن و در
     همون راه هم کشته شدن. من خودم رابطه ای با اونا نداشتم. من تا قبل از این واقعه اسم حسینه
     شون رو هم بلد نبودم. حتی آدرس دقیقشون رو هم نداشتم. برای همین جانب دارانه صحبت
     نمیکنم...
     از همه ی اینا گذشته هرچی نباشه یه عده از همشهریا و هم وطنای من و تو بودن که مظلومانه
     توسط کسایی که از بیرون خط می گرفتن کشته شدن. اون چیزی که می تونیم برداشت کنیم اینه که
     یه عده جوون توی حالت معنوی ای که بهش اعتقاد داشتن... مظلومانه تیکه تیکه شدن...
     حالا که رسما و قانونا و شرعا شهید اعلام شدن... منم رسما و قانونا و شرعا شهادتشون رو به
     بازمانده ها تبریک و تسلیت میگم...
     بگذریم...

ج) سوم خرداد هم گرامی باد...

 

چ) بازم یه مثنوی:

ای اتفاق مست! زمین را شروع کن!
خورشید پشت ابر! زمان را طلوع کن!

این آسمان سکوت تو را بخش می کند
دنیا فقط ظهور تو را پخش می کند

حالا زمین درون مدارش چپیده است
در دست های گرم تو خود را ندیده است

صبح است و باز نوبت فریاد جبرئیل
صبح است و باز نوبت دجله... فرات... نیل...

دیوار کعبه جسم تو را زار می زند
کاغذ همیشه اسم تو را جار می زند

شعرم به اتهام تو زندانی من است
حالا بیا که نوبت ویرانی من است

آزاد کن سکوت مرا با ظهور خود
آغاز کن تمام مرا در عبور خود

تکیه به اوج آجر ایجاز می زنی
طعنه به هرچه صورت پرواز می زنی

در عمق کاسه های سیاهان پرندگی ست
در اوج این سقوط... تمنای زندگی ست...

در استوا مدار مرا تاب می دهی
آرام من!... به اطلس خود، آب می دهی

من را به سمت حادثه ی ماه می بری
تو شیر کهکشان مرا راه می بری

پرواز کن!... تمام مرا "تو" گرفته است
در آسمان عشق صدایم گرفته است

دیگر توان گفتن و ماندن نمانده است
این روزها هبوط مرا عشق رانده است

من فکر می کنم که هوا در بهار توست
حالا بیا که "تو" پرِ از انتظار توست...

 

 

ح) نقد و نظر یادتون نره...

خ) پیروز باشید.